Zorganizuj pokaz filmu

Organizując pokaz filmu, możesz w atrakcyjny i bardzo skuteczny sposób dotrzeć do tych, którym temat uchodźców był do tej pory obojętny. Warto to robić, by przekazywać wiedzę, uwrażliwiać i zachęcać do działania.
 
 
O uchodźcach często mówi się przy użyciu raportów, tabel i wykresów. Ogrom wiedzy na temat obecnego kryzysu dla niejednego może być przytłaczający. Tymczasem często najlepszym sposobem zrozumienia nawet najbardziej skomplikowanego zjawiska, może być poznanie historii jednego człowieka lub wybranej społeczności. Indywidualne opowieści potrafią skupić jak w soczewce najistotniejsze wątki kryzysu uchodźczego, wywołać współczucie lub empatię, która zachęci widzów do dalszych własnych poszukiwań, a może nawet zaangażowania się w aktywne działanie.
 
 
Jak zorganizować pokaz filmowy
 
Aby zorganizować pokaz filmowy, trzeba zadbać o kilka kwestii.
 
– Miejsce
O udostępnienie miejsca na pokaz możesz zapytać w kawiarniach, organizacjach pozarządowych, domu kultury lub szkole. Potrzebujesz przestrzeni, w której znajduje się odpowiednio duża biała ściana lub miejsce na ustawienie ekranu i krzeseł. Warto też sprawdzić, czy wybrana sala może być zaciemniona. W przypadku większości wymienionych instytucji miejsce na pokaz najprawdopodobniej zostanie udostępnione bezpłatnie.
 
– Sprzęt
Do zorganizowania pokazu będzie Ci potrzebny odtwarzacz DVD lub laptop, projektor, sprzęt nagłośnieniowy oraz ekran lub biała ściana. Pamiętaj, żeby odpowiednio wcześniej skontrolować, czy sprzęt działa prawidłowo. Przed projekcją sprawdź, jak wygląda obraz na ścianie, skontroluj, czy film nie zacina się w czasie odtwarzania. Szczególnie kłopotliwe potrafią być gniazda łączące laptop z projektorem – upewnij się, że masz odpowiednie wejście i kabel. Nic tak źle nie wpływa na sukces pokazu filmowego jak awaria techniczna na samym jego starcie.
 
– Licencja
Wyświetlenie filmu w ramach otwartego pokazu wymaga uzyskania stosownego zezwolenia. Zdarza się, że filmy dokumentalne sprzed kilku lat udostępniane są bezpłatnie. Częściej jednak licencję trzeba będzie opłacić. W tym celu należy skontaktować się z producentem lub dystrybutorem. Licencję mogą też posiadać organizatorzy festiwali filmów dokumentalnych – możliwe, że będą chcieli współorganizować Twój pokaz. Jeśli projekcja ma charakter edukacyjny, koszty licencji często będą niższe, ale na taki pokaz nie można sprzedawać biletów.
 
Należy pamiętać, że nawet jeśli film został już rozpowszechniony – czyli jest na przykład dostępny w internecie, lub można go było kupić razem z gazetą – możemy obejrzeć go prywatnie (w gronie znajomych lub rodziny), bez licencji nie można jednak organizować otwartego pokazu. Dotyczy to także filmów dostępnych w serwisach YouTube czy Vimeo. Wyjątkiem są produkcje dostępne w ramach otwartej licencji Creative Commons – jednak i w ich przypadku zawsze należy zapoznać się z treścią licencji, która szczegółowo określa możliwość użytkowania.
 
Osobną kategorią są pokazy organizowane przez instytucje naukowe lub oświatowe – jeśli można udowodnić, że pokaz ma charakter dydaktyczny i mieścił się w programie edukacyjnym instytucji, do zorganizowania pokazu nie jest potrzebna żadna licencja.
 
 
Gdzie szukać filmu
 
Niektóre filmy o tematyce uchodźczej są już rozpowszechnione w internecie – czasem na stałe, a czasem na pewien czas. Najczęściej można je znaleźć na stronach internetowych festiwali filmowych, lub w innych serwisach udostępniających wideo i filmy.
 
Krótkometrażowe filmy dokumentalne przedstawiające uchodźców i migrantów mieszkających w Polsce:
Czeczenka, Rosjanka i Inguszka mieszkające w Białej Podlaskiej – „Głosem kobiet”,
Fatima, czeczeńska uczennica – „Fatima”,
Aslan, czeczeński asystent kulturowy w szkole – „Aslan i jego uczniowie”,
Islam, Czeczeniec mieszkający w Łomży – „Islam”,
relacja czeczeńskich uchodźców z mieszkańcami Łomży – „Moje miasto Łomża”.
Do części filmów przygotowano materiały edukacyjne do poprowadzenia zajęć.
 
Krótkometrażowy film „Kuzyni” w prosty sposób pokazujący niektóre aspekty życia czeczeńskiego chłopca w Białymstoku. Nakręcony z udziałem aktorów czeczeńskich, uchodźców mieszkających w Polsce.
 
Dla dzieci. Krótki film o przymusowym opuszczeniu domu przygotowany przez dzieci oczekujące w Polsce na status uchodźcy.
 
Co oprócz filmu
 
Sam pokaz filmowy może nie być dla widzów wystarczającą formą spotkania. Dlatego w programie warto przewidzieć dyskusję, do której zaprosimy specjalistów z zewnątrz i samą publiczność. Projekcja może też być doskonałym uzupełnieniem i ilustracją warsztatów edukacyjnych.
 

Pomysły na różne spotkania poświęcone tematyce uchodźczej znajdziesz w punkcie „Zorganizuj spotkanie”.

 
 
Poniżej znajdziesz spis interesujących filmów poświęconych uchodźcom, wraz z danymi kontaktowymi do osób lub instytucji posiadających ich licencje i kopie:
 
„Katastrofa na morzu”, reż.: Morgan Knibbe, 15 min., 2015 r.
Kontakt: info@someshorts.com

„Flotel Europa”, reż.: Vladimir Tomic, 70 min., 2015 r.
Kontakt: vladimirtomic80@gmail.com

„Pokażcie to wszystko światu”, reż.: Andrea Deaglio, 55 min., 2015 r.
Kontakt: info@mufilm.it

„Salam neighbor”, reż.: Zach Ingrasci, Chris Temple, 75 min., 2015 r.
Kontakt: mohab@khattab.biz

„Syryjska love story”, reż.: Sean McAllister, 76 min., 2015 r.
Kontakt: maelle@catndocs.com

„Zima na Lampedusie”, reż.: Jakob Brossmann, 93 min.,2015 r.
Kontakt: festivals@taskovskifilms.com

„Wyznanie Zelima”, reż.: Natalia Mikhaylova, 60 min., 2014 r.
Kontakt: natashamih@gmail.com

„Bezpieczna przystań”, reż.: Andy Glynne, 20 min., 2012 r.
Kontakt: amanda@mosaicfilms.com

„Nigdzie w Europie”, reż.: Kerstin Nickig, 98 min., 2012 r.
Kontakt: kerstin.nickig@googlemail.com

„Takie śliwki… z zagranicy / Być uchodźcą”, reż.: Marcin Wołkowicz, 17 min., 2014 r.
Kontakt: biuro@tuttoarts.pl